بعد از ورود هيئت ايرانی به محل اجلاس همه نگاه ها به سمت ما بود... بعد از اينکه سخنرانی رو آغاز کردم يک هاله نوری اومد دور من و نگاه ميکردم.... هیچکس مژه نمی زد... (+)

وبلاگ احمدی نژاد  (+) هم یک ماهی میشه که راه افتاده. بروید کامنت بذارید .....یا لااقل ۴ بار رفرش کنید تا  آمار کنتورش بالا بره.

چقدر از این کارتون خوشم می آید من.

ادامه ي مطلب ...

سلامتم
رفیع برج دور
قامتم
و دستهام
و چشمها
نظیف و پاک و با شهامتم

"شعر گمشده از شاعر گمنام شعر یه توپ دارم قل قلیه"

شتاب نکن
مرا گفتند
شتاب نکن
خیلی
تا آخر جهان مانده
زیاد مانده
باید تا آخرش راه بیایی
فقط شتاب نکن
آرام آرام
بیا بالا
راهی را که دیگران در آن ماندند

از این به بعد راجع به خوابیدن و مردن و سکوت حرف نمیزنم. دنیا آدم پدرسگی است اگر بفهمد آدم با چه خوشحال میشود. از آدم دریغ میکند...

رادیو میگوید باید در رفتارهایم تجدید نظر کنم کلا کار خوبی نیست که آدمی شبیه به من دنیا را اینجوری ببینند. دنیا جای خوبی است و پروردگارش دلش بزرگ است و آسمان دارد که بعضی جاها آبی آبی است. و خیلی از چیزهای دیگر که مثل بچه ها دوست داشتنی هستند. میگفت باید ورزش کنم و خمودگی اصلا کار خوبی نیست و اینکه عشق بزرگترین نعمت خداوند است و خداوند خیلی بزرگ است و آرامش میدهد که آدم اهل عبادت باشد. نمیدانم شاید حق با رادیوست من دارم اشتباه میکنم به هر حال گاهی از حرفهای مردم احساس دل پیچه میکنیم...

شکسپیر میگه : اگه یکی را خیلی دوست داری ولش کن بره اگه قسمت بود بر میگرده ! اگر هم برنگشت بدون از اول هم مال تو نبوده.

می خواستم بروم جنوب  . جایی مثل اهواز  یا ملاثانی.

چه اصراری که شما هم دنبال من بیایید ؟

نمی دانم آنجا هم مثل اتوبوس های واحد ، مردانه زنانه دارد یانه ؟ شاید یک سری به خاله ناهید هم زدم. اگر راه ندادند اشکالی ندارد می روم سراغ غلامرضا ، لااقل اخلاقش خیلی بهتر از برادرش است.

علی روشندل ، حسین مرادی و عباس بوشهری هم  آنجا هستند. خلاصه اینکه بهمان بد نخواهد گذشت.  قرار شده که علی برای ناهار امروز  قلیه ماهی درست کند ..عباس هم میگفت شب جمعه است ، برای شادی روح هر چهارتایمان حلوا درست می کند.

چه اصراری که شما هم دنبال من بیایید ؟

به خدا  هوای آنجا گرم است . عرق می کنید. برای کلیه هایتان خوب نیست.

دست و بال من را بد جوری بسته اید.فکر اینکه شما بخواهید فردا تلپ تلپ توی جاده دنبال من راه بیافتید باعث شد تا آنقدر این دل و آن دل بکنم تا قطار  با همه سنجاقک هایش برود .

بلیطم باطل شد  . حسین مرادی  خودش قبلا گفته بود که اگر دیر بجنبی قطار میرود .

اسمت توی لیست نیست
به من گفتند
و کوله بارشان را بستند
و مرا توی دنیا تنها گذاشتند

قطار رفت .

فکر می کنم لحظه ای که آدم می فهمد کارهایی را که قبلا جراتش را نداشته حالا حتی اگر جراتش را هم داشته باشد نمی تواند انجام بدهد لحظه خیلی غمگین و سختی است...

وقتی که مردم همه اتان بیایید سر قبرم و  محض آبروداری هم که شده ، برایم زیاد گریه کنید  و بعد بروید دنبال زندگیتان .

 ولی گلهای رز قرمز  برایم نیاورید !

بیشعورها ! چرا حالیتان نمی شود . میگویم گلهای قرمز نیاورید.

همان گلایلهای صورتی زیباتر است.

دلم خیلی برایت تنگ شده سنجاقک. عادت ندارم که تنگ شوم آدمهای مثل من باید سر هر حوضی که می نشینند یا کنار هر مردابی ، یاد همان حوض و مردابی باشند که هستند. یاد همان سنجاقکی که می بینند. می دانی؟ یکجورهایی راضی ام که پریدی یک جورهایی نه. به چشمهایت فکر می کنم و بالهایت که پر پری کوچک بود ولی تند می پرید. پدربزرگم می گفت قورباغه باید کم حافظه باشد. میگفت خاطرات آدم مثل برگهای روی آب رودخانه می ماند. قشنگ است ولی بعد می رود گیر میکند یک جایی و رودخانه را خفه می کند. پدربزرگم همه اش می گفت. و همه اش ادامه می داد تا چند وقت پیش که یک برگ کوچک خفه اش کرد یک خاطره محو. نمیدانم شاید من هم دارم خفه می شوم از تو از همین برگی که اصرار دارم روی آب رودخانه ام بماند همین نزدیکی ها. ما قورباغه ها باید به خاطراتمان پناه ببریم به چیزهای محو وقتهایی که آفتاب اینطور تند می شود و گرما مردم را پرواز می دهد. راستی برایت گفتم که دلم برایت تنگ شده؟..

اگر زورش را داشتید و دیدید یک نفر درباره همه چیز ریش پرفسوریش را دست میگیرد و فیلسوفانه می گوید "چرا؟" دهانش را خرد کنید که دیگر نتواند بگوید...

میدانی سنجاقک؟ پرواز کردن که میگویم مهم است. همیشه از به کجایش مهم تر است.یعنی اینکه فرق سنجاقک با قورباغه همین است سنجاقک میپرد که پریده باشد. نه اینکه برود جایی. مثلا یک مرداب دیگر یا یک قورباغه دیگر. ولی به بالهایت رحم کن سنجاقک. این یکی مرداب زیاده از حد تاریک است. دل قورباغه هایش هم میگیرد گاهی...

پرواز کردن سنجاقکها خیلی زیباست. آدم نمیفهمد آخرش که دارند دور میشوند یا نزدیک...

چه قدر خوب است که آدمهای Messenger هم را نمیبینند.

گاهي كه شاد مي‌شم،به اين حسم شك مي‌كنم.بعيد مي‌دانم كه حقيقي باشه.فكر كنم خنده زيادي براي دهنم گشاده!

نگران دستهای من نباش
به تنهایی عادت دارند
همانجور باش که میخواهی
به من رو نده
جدا جنبه اش را ندارم