این وبلاگ نویسی هم یک حُسنی دارد و آنهم این است که اگر آدم در وبلاگش سیر نوشته هایش را با معنی واقعی کلمه ی weblog یعنی "نوشتن دیدگاهها و خاطرات روزمره زندگی" ادامه بدهد ، گاهی به عقب که بر میگردد یک سری به ارشیو که میزند ، گذشته و خاطراتش را - خوب یا بد - که مرور میکند ، حس عجیبی به آدم دست میدهد.  آدم گذشته اش را کتاب کرده و گذاشته است یک جایی که هر وقت خواست میتواند با یک کلیک به ان برگردد و دقیقا برود در همان حال و هوایی که مثلا خیلی وقت پیش ها بوده است.

خاطرات ۸۵ را که مرور میکردم رسیدم به یک جایی دقیقا یک سال پیش ... یک روزی مثل امروز.   31 فروردین پارسال. یادش بخیر تا صبح بیدار بودم.

فکرش را که میکنم میبینم که چقدر عوض شده ام من .

بازی بازی با رئیس جمهور محبوب هم بازی ؟ نه واقعا با رئیس جمهور محبوب هم بازی ؟ همین چند وقت پیش بود که یکی از دوستان یه اکستنشن نوشته بود که زمان باقی مانده از ریاست جمهوری  احمدی نجات ،  رو روز شماری میکرد !!
اگر فایرفاکس باز هستید و به روزشماری زمان باقی مانده از دوران ریاست جهموری رئیس جمهور محبوب هم علاقه دارید این اکستنشن رو نصب و مستفیض شوید..

خلاصه از این اکستنشن نویسی ها که بگذریم ................

  روزنامه ی جام جم را تقریبا هر روز به خاطر حل کردن جدولهایش میخرم ..... چند شب پیش روی تختم دراز کشیده بودم و از روی بی حوصلگی صفحات ویژه نامه  "سیب"  که معمولا هفته ای یک بار همراه با روزنامه چاپ میشود را ورق میزدم . که چشمم به عکس انیشتین که در وسط یکی از مقالات علمی چاپ شده بود افتاد ...در تصوير به كار رفته ، آلبرت انيشتين در حال نوشتن مطلبي بر روي تخته سياه بود  كه در نگاه نخست به نظر مي رسید متني انگليسي بر روي آن نوشته شده است... کمی به نوشته ها که دقت که کردم متوجه گاف بزرگ تحریره روزنامه جام جم در انتخاب و چاپ عکس شدم  و کلی از این کشف خودم ـ که الان دیگه چند روزه تو خیلی از سایتها در مورد اون صحبت میشه - حال کردم .

عجب غلطي كردم اين اتم و اينا رو راه انداختم!!بابا محمود جون بي خيال شو جون من!

فقط چند روز پس از اعلام دستيابي ايران به فرايند توليد صنعتي سوخت هسته اي توسط محمود احمدي نژاد ، روزنامه جام جم كه توسط صدا و سيماي جمهوري اسلامي ايران منتشر مي شود در اقدامي شگفت انگيز ، تصويري مونتاژ شده از انيشتين ،دانشمند معروف فيزيك هسته اي!! ،را در ميانه يك مقاله علمي منتشر كرد که احياناً ناشی از جست وجوي اينترنتي مسئول صفحه و هیات تحریریه و يافتن اين عكس از انيشتين ، و چاپ بدون دقت كافي در جزئيات به کار رفته در آن است .

گفت اخراجی ها رو دیدی ؟ گفتم نه .
- چرا ؟
ـ خوب من رزومه این ده نمکی رو نمیتونم فراموش کنم
ـ جریان اعدامهای دهه ۶۰
ـ داستان کوی دانشگاه
ـ کشیدن موی پسر دخترها تو خیابونا
ـ ولوله های ژورنالیستی اش توی شلمچه و جبهه و ...
ـ ...
اینها چه ربطی به فیلم داره ؟
ـ گفتم خوب چطور ممکنه چنین آدمی با این اندیشه ها بیاد و کار فرهنگی بکنه ؟ چطور ممکنه این حرکت یک شوئیسم منطبق بر نظرات اقلیت حاکم نباشه ؟
ـ شوئیسم ؟
آره . مگه میشه کسی جرات کنه و بدون پشتوانه به این کلفتی [...] روی سن جشنواره بیاد و اون به قول خودشون آبرو ریزی رو راه بندازه ؟ این با عقل جور در میاد ؟
اصلا اين جز براه انداختن يه ذهنيت و حساس كردن و بالا بردن رقم گيشه است ؟ ! . يادت باشه اونهايي كه سر و دستشون به دست همين آدم با لبه جدول خيابون آشنا شده ! هنوز درد ميكشن .
در جایی که خانواده مخمل باف فقط و فقط بخاطر اینکه روی سن کن بدون حجاب رفتن و چه میدونم دست دادن با همه باید از ایران اخراج بشن و اونهمه آثار نوشتاری و تصویریشون محروم از دیده شدن بشه. یا قشقرقی که دستگاه بر علیه کیا رستمی سر داستان دست دادنش با نا محرم ! موقع گرفتن نخل طلایی ، راه انداخت فراموش شدنیه ؟ چرا سینما گران و فرهیختگان در انزوا هستند و کسی حالی ازشون نمیپرسه ؟ آثار کلاسیک سینمای ایران کجاست ؟
ـ کوتا بیا . کوفتمون کردی فیلمو
توی مملکتی که شهروندش برنده صلح نوبل میشه اما حتی کسانی رو که برای استقبال به فرودگاه میرن رو توبیخ میکنن ، چطور میشه تحمل کرد که یه ساواکی بیاد و کار فرهنگی بکنه ؟

:: زیادی حرف زدم انگار . بعدا سانسورش میکنم .

:: پ ن : ... ۱- آن‌قدر هم احمق نشده‌ام که متوجه چرایی پدیده‌ای به نام «ده نمکی» در سینمای خودمان نشوم .

۲-در هر حال اگه حس کنجکاوی برای دیدن این فیلم دارید .لطفا به سینما نروید و پول خود را به جیب امثال ده نمکی واریز نفرمایید! اینجا  هم میتوانید دانلود کنید.

چند وقتی نبودم ...رفته بودم روی تاقچه برای  یک سری کارهای مهم .  روزگار جالبی نداشتم ولی  لااقلش اینکه الان کمی آرام ترم .

از قبل از عید تا به حال هر از گاهی قلبم درد میگیرد... قبلا ها فقط مواقعی که حرص میخوردم اینجوری میشدم ولی جدیدا هر دو سه روزی یکبار دچار این قلب درد هستم .

 حال وحوصله ی دکتر رفتن ندارم . خودش شاید خوب بشود شاید هم خوب نشود .